Boerenkool en Radijs

Shearwater - The Golden Archipelago

Clismo heeft van zichzelf een beeld als liefhebber van pop in al zijn verschijningsvormen. De kwaliteit daarvan kan wisselend zijn. Alles komt in aanmerking voor Clismo’s welwillende oor. Alles. Behalve navelstaarderig voortdreuteldende jankmuziek voor sombermansen. Dat hij vorig jaar met Japept mee ging naar een concert van Shearwater was dus puur uit medemenselijkheid. Gasten die vrijwillig naar die zemelmuzak luisteren alleen naar zo’n concert laten rijden is één ding. De postconcertrit huiswaarts in eenzaamheid moeten volbrengen kan een loodzware opgave betekenen. Een sterke schouder kan een Shearwaterliefhebber in zo’n geval behoeden voor een wanhoopsdaad. Daar zet Billy zijn exceptioneel goed ontwikkelde bovenlichaam graag voor in.
Het gejammer van Thor en zijn geloofsgenoten kon Clismo verder gestolen worden. Het was slechts als een vriendelijk gebaar naar Japept dat Billy vorige week The Golden Archipelago van het interweb trok toen hij daar al surfend doorheen kwam. Even controleren of de mp3s niet corrupt zijn. Dat doe je voor een vriend. Maar één luisterbeurt zou dan genoeg moeten zijn. Of misschien twee, als de aandacht wat weggezakt was. Clismo heeft alle liedjes ondertussen al zes keer beluisterd en is van plan dat nog veel vaker te gaan doen. Hij heeft nog even de hoop gehad dat het aan de muziek lag, die wellicht een sprong in de opwekkende richting had gemaakt, maar ook de fans lijken enthousiast te zijn over het nieuwe album. En Clisma vind het nog wél zeikmuziek. Zodat er nog maar één conclusie mogelijk lijkt te zijn. En daar wordt Billy heel depressief van. Gelukkig heeft hij een paar mp3s die goed bij die stemming passen.